саҳифа 2

↑ мазмун

Баъди чанд муддат мо аз ҳам ҷудо шудем, зеро ин духтар ба ватанаш баргашт. Ман бошам дар ватани худ рӯзҳоро паси сар мекардам. Умр рафтан мегирифту ман аз паси орзуҳои нотамом давидан мегирифтам. Як рӯз ҳис кардам, ки ман монда шудам, сахт монда шудам. Чӣ кор карданамро намедонистам, ба падару модарам бошад ҳеҷ чиз гуфтан намехостам, зеро бе ин ҳам мушкилоти онҳо зиёд буд. Ин мушкилиҳо ба саломатии модарам вобаста буданд. Баъд аз тамом шудани рӯзи корӣ ман назди телефон нишаста мехостам ба касе занг занам, вале намедонистам ба кӣ.


Фикр мекардам, ки ҳама бе ман ҳам мушкилиҳои худро доранд, боз ба касе бори гарон шуданам чӣ лозим? Вале ногаҳон ба ёдам омад, ки ягона касе ки аз вақти шинос шуданамон ягон бор ҳам норозигиашро нашунида будам, хоҳари калонии духтарест, ки дар донишгоҳ бо ӯ шинос шуда будам. Бе ягон фикр гӯшаки телефонро бардоштаму рақами телефони хонаашро гирифтам. Ин дар 22.12.06 буд. Баъд аз сӯҳбате ки доштем, ба ман маълум шуд, ки ман боз метавонам бо дӯстам вохӯрам. Ин рӯз ҳеҷ гоҳ аз ёдам намеравад, зеро дар ин рӯз ман на танҳо бо дӯстам вохӯрдам, балки маҳз баъди ҳамин рӯз ман дарк кардам, ки агарчи бисёр чизҳоро ба даст овардан мехоҳаму ба даст ҳам меовардам, боз дар қалби ман холигие ҳаст, ки ҳеҷ чиз ҷои онро пур карда наметавонад. Ва ин ҷои Офаридгори Бузург буд, ки ман аз як тараф Ӯро бисёр дӯст медоштаму аз тарафи дигар аз Ӯ метарсидам.


Баъд ба хулосае омадам, ки бояд китобҳоеро ки оиди дину худошиносӣ навишта шудаанд, хонам. Ҳам ҳис мекардам ки дар ин роҳ дер карда истодаам. Зеро ҳама он чи падару модарам ба ман дар ин бора мегуфтанд, маро қаноатманд намекард. Дигар чиз ин буд, ки ман кам-кам оиди таърихи пайдоиши динҳо огоҳӣ доштам. Вале чизи аз ҳама муҳиме ки дили маро оромӣ медоду чашми маро кушод, ояти понздаҳуми боби сеюми китоби Ҳастӣ буд. Он рӯз, вақте ки ман ин оятро хондам, ба Масеҳ ҳамчун Наҷоткор бовар кардам.


Пеши чашмонам дунёи нави дигаре намудор шудан гирифт, ки ҳамааш дар дасти Худо аст, аз мо бошад танҳо ба Ӯ бовар кардану аз Ӯ интизор шудан мемонад. Баъд аз ин дар худ оромие пайдо кардам, ки пештар онро надоштам. Ин оромиро ман ба қалам додаву иброз карда наметавонам, зеро ҳар касе ки ин оромиро дорад худ инро эҳсос мекунаду дарк мекунад, вале агар касе ин оромиро надорад, афсӯс, ки эҳсос карда наметавонад.


Schreiben Sie einen Kommentar

Ihre E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.