Курси аввалини Мактаби ғоибонаи инҷилии ”Аммоус”, омӯзиши китоби Тавроту Инҷил

Имрӯзҳо бисёриҳо бовар мекунанд, ки Худо вуҷуд дорад. Дар баробари ин мо медонем, ки дар дунё динҳои зиёд мавҷуданд. Ҳар як дин даъво мекунад, ки кас метавонад танҳо ба воситаи роҳе ки ин дин пешниҳод мекунад, назди Худо ояд. Динҳо бисёранд ва роҳҳо низ ҳамчунин. Пас кадом роҳ ҳақиқатан назди Худо мебарад? Барои пайдо кардани ҷавоб ба ин савол китоби номбаршударо хонед, зеро он ба шумо роҳи ростиро пешкаш мекунад, ки метавонад шуморо сӯи Худо ҳидоят намояд.