Menu Schließen
Оё ба Навиштаҳо бовар кардан мешавад?

Навиштаҳо (Китоби Муқаддас), яъненавиштаҳоиТавротуЗабуру Инҷил, киасосибоваримасеҳиёнмебошад,СуханиХудост, ки бавасилаиодамониилҳоми Илоҳӣгирифтанавишташудааст. Ин маънои онро дорад, ки одамон Навиштаҳоро таҳти роҳбарии Худо навиштаанд. Оятҳои зерини Инҷил таҳти илҳоми Худованд будани нависандаҳоро тасдиқ мекунанд:

 

Зерокиҳаргизнубувватбаҳасби иродаи одамизодбазабонронданашудааст, балки муқаддасони Худо бо таҳрики Рӯҳулқудс онро ба забон рондаанд” (2Пет. 1:21).

 

ТамомиНавиштаҳоазрӯиилҳомиилоҳиствабароиомӯзиш, бароимаззамат, бароиислоҳ, бароиҳидоятбароҳиадолатфоиданокаст, токи марди Худо комилгардида, баҳарамалинекмуҳайёбошад (2Тим. 3:16-17).

 

ИнкитобхирадиХудо, ҳолатиодамизод, роҳинаҷот, доварӣ бар гуноҳкорон ва хурсандии боваркардагонро дар бар мегирад. Таълимоти он бо покии худ фарқ мекунад, қонунҳояш – раднашаванда, ҳикоёти таърихиаш ҳақиқӣ, муқаррароташ – тағйирнопазиранд.

Онро бихонед, то ин ки хирад пайдо кунед. Ба он бовар кунед, то ин ки наҷот ёбед. Ин китоб рӯшноиро барои роҳнамоӣ, ғизоро барои қувватмандӣ, тасаллоро барои рӯҳбаланд намудани шумо дорад.

Он барои манфиати мо пешбинӣ шудааст. Мақсади хотимавии он васфи ҷалоли Худованд мебошад. Онро бомулоҳиза ва бодиққат хонед. Дар ҳар гуна ҳолат ҳамеша бо дуо хондани он шурӯъ намоед ва ҷавоб хоҳед ёфт. Ин Китоби китобҳост, ки дар он Худо ба одамизод иродаи Худро баён намудааст.

Аз нобоварӣ ба боварӣ

Scroll Up